güvene dair / about bravery…

Otostopçulara hayran oluruz, vay be ne cesaret, değil mi? Düşmüş yollara bir başına, bir sırt çantası – varsa- yol nereye o oraya.

Peki buradaki cesaret işin neresinde? İşini gücünü bırakıp kendini yollarda aramasında mı, cebinde beş kuruş olmadan ya birinin verdiği yiyecekle karnını doyurmasında mı, birinin sofrasına, arabasına tanrı misafiri olmasında mı?

E-hiçbiri.

Cesareti bu yolda karşısına çıkanlara olan güveninde. Ne zaman bıraktık ki insanlara güvenmeyi? Ona güvenle yola düşenin hayatına bakıp bakıp diyoruz “Vay be, ne cesaret!”

———————————- (en)

We admire hitchhikers, waovv how brave! She is on the road alone, with a backpack – maybe- on the road to where it goes.

What is bravery here? Is it that she quit her job and look for herself on ways? Is it that she is on the road without any money? Is it that she feeds herself thanks to some other people who gave her food, who shares their food with her or somebody that take her to their car?

E-none of above

Bravery is about people she faces on the road. When did we leave trust for people? We look people go along the road with that trust and say “Wouvv, what a bravery!”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s