birruh

bazen birbirine ait ve hatta bir olan ruhlar sadece bir araya gelemiyorlar bu dünyada. belki başka şekillerde hep beraberler, her gece ayrılığın acısı bedenini yiyor ve içten içe tüketiyor, ama olan sadece beraber olmamaları. yanında belki başka biri, o kadar yabancı ama sözüm ona eş. görüneni o, bilineni o, toplumsalı o. aşk, sevgi, çocuk, ölüm tabular…

hulusi uzunoğlu, hulusi uzunoglu

Advertisements

kanımda aşk akıyor

Güneş kalbimi aşkla dolduruyor. Bazen kendi kendime aşık oluyorum ben. Başı, sonu yok. Aşırı bir coşkunluk hali. Sisli bir hava gibi ama alabildiğine aydınlık. Gözümü alıyor. Kalbimi açıp kanımın gürül gürül hayata akmasını istiyorum. Ne nefesim, ne enerjim, ne kanım, ne organlarım sığmıyor içime. Koşmak istiyorum, yetmeyeceğini bilsem de. Bağırmak istiyorum, sesim bedenimi açıp akıtırsa diye boşluğa… Çok sevgiyle, aşkla, coşkuyla…

“Ben hayatı seviyorum, aşkı, umudu… ödülsüz olsalar da”
– Camille Claudel

çarpılmak

Güneş çok hızlı bir şekilde yüzünü gösterince çarpılmış gibi oluyorum. (having a crush). ruhum genişliyor ve aklımı da içine alıp sadece düşsel olarak düşünme haline geçiyor ve bedenim de sanki uçuyor. Aşık olmak gibi, hah! Çalışılacak zamanda!

Bir de geniş geniş yolda yürürken illa ki o birinin gelip çarpması var. Kolum acıyor!