Kısır döngüde, şaşkınlıkla, hala aynı yerde olmak

waoowww bazen sadece waooww… Bazı şeyler var ki diyorsun “bir daha aynı şeyi yapmayacağım”, “artık bu konuda daha “olgun” davranabiliyorum” ya da “aynı sonucu tekrar yaşayamam”. Ve bir de bakıyorsun ki hayat sana onu aynen hiçbir şeyi değiştirmeden getiriyor, koyuyor önüne. Belki sadece içindeki kişiler farklı, yerler farklı ama hooppp bir de bakıyorsun ki sen aynı olgu içinde hala aynı sensin. ta-tan-tan-ta-tan!!!

Hey gidi hey o zaman di miii, ne laflar, ne büyük büyük baş edebilmeler, meğer hepsi halının altına süpürmekmiş. Görmezden gelince sanki o olayı yaşamamışsın gibiymiş ama sadece reddetmişsin aslında. Başına gelmiş, yaşanmış ama sen olmamış gibi davranarak kendini korumaya çalışmışsın. Bu güdü gayet normal ve ok tabi ki. Belli bir şey var canını sıkan ve kendini koruman gerekiyor. O gün bu şekilde baş edebilmişsin. Peki ya bugün, peki ya şimdi yine aynı şekilde mi baş edeceksin? Hele ki şimdi biliyorsun bu baş etmek değil aslında! O zaman bu döngü sonsuza kadar sürecek ve çözümsüz bir kıvranmada hep başa mı döneceksin?

Bilmiyorum…